در سال 2010 نشت نفت در خلیج مكزیك باعث بروز فاجعه زیست محیطی بسیار گستردهای در منطقه و مرگ هزاران موجود دریایی شد. فناوریهای مختلفی شامل صابون مغناطیسی، اسفنج نانو و رباتهای خودمختار برای پاكسازی لكههای نفتی ابداع و در مناطق آلوده مورد استفاده قرار گرفتهاند.
گروهی از محققان اسپانیایی و آمریكایی به سرپرستی پروفسور جوزف وانگ، از دانشگاه كالیفرنیا، میكروزیردریایی به اندازه هشت میكرومتر (10 برابر كوچكتر از قطر موی انسان) طراحی كردهاند كه دارای یك خروجی باز قیف مانند است.
اساس ساختار نانو زیردریایی با سیستم هدایت مغناطیسی بر پایه موتورهای میكرو لولهای استوار است كه برای انتقال دارو به بدن طراحی شدهاند.
انرژی مورد نیاز برای حركت زیردریایی از طریق یك لایه داخلی پراكسید هیدروژن كه در تماس با مایعات حبابهای جت تولید میكند، تأمین میشود. خروج حباب از انتهای موتور باعث حركت ماشین به سمت جلو میشود.
محققان از یك پوشش فوق آب گریز (سوپر هیدروفوبیك) با سطح خارجی طلا در زیردریایی استفاده كردند. این پوسته پس زننده آب امكان حركت راحتتر بر سطح آب و بطور همزمان جذب هر گونه قطره نفتی در مسیر حركت را فراهم میكند.
نانو زیردریایی در آزمایشگاه در نمونهای از آب آلوده به روغن زیتون و روغن موتور مورد آزمایش قرار گرفت.
نتایج بررسیها نشان داد كه زیردریایی قادر به جمعآوری و حمل قطرات روغن است.
با وجود نتایج بدست آمده، مسأله پاكسازی آلودگیهای وسیع نفتی در اقیانوس موضوع كاملا متفاوتی محسوب میشود و برای این كار به تعداد زیادی زیردریایی و یك منبع خارجی برای تأمین انرژی مانند الكتریسیته یا میدان مغناطیسی نیاز است.
نتایج كامل این تحقیق در مجله ACS Nano منتشر شده است.
