این كارشناس كه خواست نامی از وی برده نشود در گفتوگو با خبرگزاری ایسنا با اشاره به اینكه «شركت توتال، توسعه دهنده فاز 2 و 3 میدان گازی پارس جنوبی بوده است»، گفت: طرح جامع توسعه (MDP) تهیه شده شركت فرانسوی برای این دو فاز مورد تأیید شركت ملی نفت ایران و شركت نفت و گاز پارس بوده است.
او درمورد دلیل عدم برداشت از لایه كا 1 از سوی شركت توتال توضیح داد: بر اساس شواهد این لایه خواص مخزنی خوبی نداشت، ضمن اینكه وجود گاز H2S (گازی بسیار سمی كه در صورت یك بار تنفس موجب مرگ میشود) در این لایه گازی بسیار بود.
وی با اشاره به اینكه «ارزش میعانات گازی بیشتر از گاز است»، ادامه داد: همچنین ذخیره میعانات گازی در این لایه مورد نظر كم بود كه در نتیجه آن شركت توتال پیشنهاد كرد، برداشت از این لایه انجام نشود كه مورد تایید شركت نفت و گاز پارس قرار گرفت.
این كارشناس در مورد دلیل برداشت نكردن از لایه كا 1 در فاز 2 و3 پارس جنوبی گفت: علاوه بر بالا بودن گاز H2S ، فراوانی تخلخل این لایه بسیار پایین است به طوری كه گفته میشود كه این لایه در فاز دو اصلا خواص مخزنی ندارد یعنی این كه اگر این لایه در سایر فازها مخزن محسوب میشود در این فاز مخزن بشمار نمیآید. در مورد فاز سه نیز طبق گزارشهای زمینشناسی این لایه خواص مخزنی خوبی ندارد.
او با بیان اینکه «MDP توتال بعد از تهیه دوباره مورد بررسی قرار گرفته است»، گفت: البته همیشه اینگونه است كه بعد از توسعه هر فاز دوباره بررسی میشود كه آیا امكان برداشت از لایههای تولید نشده وجود دارد یا خیر. به طور مثال مشابه این كار فاز یك پارس جنوبی است كه در ابتدا از لایههای كا1 و كا2 آن برداشت صورت نمیگرفت اما با مطالعاتی كه انجام گرفت، هم اكنون از لایههای كا1 و كا2 گاز برداشت میشود. پس اگر از لایه كا1 در فاز 2 و 3 تاكنون برداشت صورت نگرفته، قطعا نظر توتال در مورد تولیدی نشدن این لایه درست بوده است.
این كارشناس مخازن نفتی با تأکید بر اینكه «نظارت دائم بر چگونگی توسعه و تولید از فازهای پارس جنوبی وجود دارد»، خاطرنشان كرد: بعید میدانم كه این موضوع كه توتال به عمد اطلاعات غلط داده درست باشد.
او با اشاره به اینكه «قرارداد شركت فرانسوی در فاز دو و سه پارس جنوبی به صورت بای بك (بیع متقابل) بوده است»، یادآور شد: طبق این قرارداد افزایش هزینههای توسعه به نفع پیمانكاران است پس تولید از لایه كا1 داری ارزش اقتصادی بوده است.
وی با اشاره به متفاوت بودن مخزن در قسمتهای مختلف یك لایه گفت: تنها در فاز دو و سه نیست كه از تمام لایهها برداشت صورت نمیگیرد، چرا كه علاوه بر خواص مخزنی و برداشت ضایعات، گاهی انباشت تولید در مقایسه با هزینههای آن كمتر است كه بر همین اساس برداشت از برخی لایهها انجام نمیشود.
وی با اشاره به ذخایر هیدروكربوری كشور كانادا كه از كشور عربستان هم بیشتر است، گفت: با وجود این برای كانادا تولیدی كردن این ذخایر به دلیل قرار گرفتن در شنها، صرفه اقتصادی ندارد.
این كارشناس در پاسخ به این سؤال كه «اگر برداشت از لایه گازی كا1 در فاز دو و سه صورت نمیگیرد آیا برداشت از این لایه در فازهای دیگر پارس جنوبی انجام میشود یا خیر؟»، گفت: در برخی از فازها از همان ابتدای توسعه برداشت صورت گرفت و در برخی از فازها كه صورت نمیگرفت بعد از انجام مطالعات برداشت از لایه كا1 انجام شد و در برخی دیگر اصلا تولید گاز از این لایه انجام نمیشود.
وی در ادامه با بیان اینكه «این لایههای گازی كاملا مجزا نیستند و بین آنها ارتباط است»، گفت: بنابراین اگر از یك لایه برداشت نشود به دلیل برداشت از لایهای در فاز دیگر و كاهش فشار مخزن، گاز از لایه كا1 به لایه كا2 مهاجرت میكند.
او با تأکید بر اینكه «در این میان ایران چیزی را از دست نداده است»، افزود: در صورتی كه ایران نتواند از طریق فازی برداشت از یك لایه را انجام دهد از طریق یك فاز دیگر این كار صورت خواهد گرفت.
وی در پاسخ به این سؤال كه «با توجه به حضور توتال در توسعه میدان گازی گنبد شمالی (پارس جنوبی) این شبهه تقویت میشود كه دلیل اطلاعات غلط شركت توتال زمینهسازی برای برداشت حداكثری قطر از این میدان بوده است؟»، توضیح داد: سهامدار عمده و پیمانكار اصلی قطر در گنبدشمالی شركت اكسون موبیل است و شركت توتال در توسعه میدان یك پیمانكار درجه دو یا سه محسوب میشود.
گفتنی است، انجمن گاز ایران اعلام كرده به دلیل اطلاعات غلط شركت توتال برای برداشت از میدان گازی پارس، ایران طی 10سال گذشته از یكی لایههای گازی این میدان هیچگونه برداشتی نداشته است.
بر همین اساس این انجمن از تهیه لایحه شكایت از این شركت نفتی فرانسوی به محاكم بینالمللی خبر داده است.
