به گزارش پایگاه اینترنتی آسیا تایمز، مجارستان با طرح چند سؤال جدی درباره امکانپذیری خط لوله گازی نابوکو و عملکرد مدیریتی کنسرسیوم ساخت آن، هیاهوی فراوانی در میان اتحادیه اروپا در بروکسل، دولتهای حاضر در پروژه ساخت نابوکو، کنسرسیوم ساخت آن و آذربایجان که شاید تنها منبع تأمین گاز مرحله نخست این خط لوله باشد، به راه انداخته است.
همه شرکای دور و نزدیک در پروژه ساخت خط لوله گازی نابوکو در پاسخ به این انتقاد مجارستان بار دیگر بر علاقه مندی خود برای اجرای خط لوله گازی نابوکو غربی که از مرز ترکیه-بلغارستان آغاز و به سمت اروپا امتداد دارد، تاکید کرده اند.
خط لوله نابوکو با ظرفیت انتقال 31 میلیارد مترمکعب گاز در سال، قرار است گاز طبیعی منطقه دریای خزر و خاورمیانه را از طریق ترکیه، بلغارستان، رومانی و مجارستان به اتریش انتقال دهد.
ویکتور اوربان، نخست وزیر مجارستان، اواخر ماه آوریل گذشته در بروکسل پروژه نابوکو را بعنوان «یک پروژه پردردسر» توصیف کرد و احتمال داد شرکت MOL مجارستان از کنسرسیوم ساخت این خط لوله گازی خارج شود.
با آنکه بوداپست به خط لوله گازی نابوکو برای کاهش وابستگی خود به روسیه- تنها عرضهکننده گاز به این کشور- نیاز دارد، اوربان ابراز امیدواری کرد که چنانچه پروژه ساخت خط لوله گازی ساوث استریم شرکت گازپروم اجرایی شود، کشورش بتواند در این پروژه گازی مشارکت کند.
چندی پیش شرکت MOL با اعلام بالا بودن هزینههای اجرای پروژه نابوکو بر تردیدها درباره تأمین بودجه و نبود عرضه کافی گاز برای این پروژه تأکید کرد.
MOL گزارش داد: با آنکه 10 سال از آغاز برنامهها برای اجرای پروژه نابوکو میگذرد، هنوز نمیتوان تعریف دقیقی از این پروژه گازی و هزینه ساخت آن ارائه داد.
با آنکه شرکت MOL از سال 2010 نگرانیهای خود دراین باره را با کنسرسیوم خط لوله گازی نابوکو در میان گذاشته بود؛ اما تلاشهای این شرکت مجاری سودی نداشته است.
MOL همچنین درباره مدیریت و ساختار کنسرسیوم پروژه نابوکو ابراز نگرانی کرده بود که پیامد این نگرانیها سبب شد این شرکت برای فروش سهام خود در کنسرسیوم نابوکو اعلام آمادگی کند.
بنابر اعلام بخش مدیریت شرکت MOL، این شرکت همچنان به هدف خود برای تنوع بخشی به مسیرهای عرضه گاز به مجارستان و کل منطقه پایبند خواهد بود و چنانچه پروژه نابوکو بهتدریج اجرایی شود، هیچ چیز نمیتواند در مسیر اجرای بخش مجاری این پروژه گازی مانع ایجاد کند.
در کنسرسیوم نابوکو، شرکتهای OMV اتریش، MOL مجارستان، بلغارگاز بلغارستان، ترانس گاز رومانی، بوتاش ترکیه و RWE آلمان هر یک با 16.67 درصد سهم مشارکت دارند.
علاوه بر موضوعهای مربوط به عرضه انرژی، بحث سیاسی مربوط به بحران در مجارستان نیز مطرح است که کمیسیون اروپا و صندوق بینالمللی پول در حال به تعویق انداختن ضمانتهای اعتباری لازم برای این کشور بحرانزده هستند، زیرا کمیسیون اروپا درخواست تغییرهای جدی در قوانین مجارستان را مطرح کرده است.
سهامداران کنسرسیوم نابوکو اعتبار خود را از لحاظ طرح اولیهای که این پروژه داشت، از دست دادهاند؛ آخرین مرحله مربوط به این نابودی به اواخر سال 2011 باز میگردد.
از ماه دسامبر سال 2011 پروژه ساخت خط لوله گازی آذربایجان-ترکیه (ترنس آناتولین) جایگزین پروژه نابوکو در خاک ترکیه شده است.
خط لوله ترنس آناتولین پیشفرضی را ارائه داده مبنی بر خط لولهای موسوم به نابوکو غربی که از مرز ترکیه-بلغارستان به سمت اروپای مرکزی امتداد دارد و طول آن کوتاهتر و سودآوری آن بیشتر خواهد بود.
خط لوله گازی نابوکو غربی ادامه خط لوله ترنس آناتولین به سمت اتحادیه اروپا خواهد بود که از مرز ترکیه-بلغارستان به هاب گازی بوم گارتن، در نزدیکی وین، امتداد خواهد داشت و هزینه ساخت آن شاید 50 درصد کمتر از هزینه طرح اولیه نابوکو باشد.
شرکت دولتی نفت آذربایجان (سوکار) از جمله سهامدارن توسعه میدان شاه دنیز، علاقمند است که خط لوله نابوکو غربی به خط لوله ترنس آناتولین متصل شود.
با وجود همه افت و خیزها و خبرهای گوناگونی که درباره اجرای پروژه گازی نابوکو مطرح است، مشکل عمده این پروژه منابع تأمین گاز و هزینههای مرتبط به اجرای آن است که هنوز به طور قطعی اعلام نشدهاند.
خط لوله گازی نابوکو شاید بتواند در مراحل اولیه با گاز آذربایجان و ترکمنستان پر شود، اما برای ادمه حیات و رقابت با خطوط لوله گازی روسیه (نورد استریم و ساوث استریم)، به دیگر منابع گازی از جمله گاز ایران، دارنده دومین ذخایر بزرگ گازی جهان، نیاز دارد.
