مدیرعامل اسبق مجتمع کشتیسازی و صنایع فراساحل ایران (ایزوایکو) تأکید کرد: تغییر مالک و سهامداران این شرکت بدون تعیین اهداف، مشکلساز خواهد بود.
مصطفی کربلایی که درباره مصوبه واگذاری ایزوایکو به وزارت دفاع در اواخر دولت دهم با خبرنگار مارین نیوز گفتوگو میکرد؛ گفت: وقتی صنایع دفاع ایزوایکو را در اختیار بگیرد، میخواهد از امکانات و زیرساختهای آن صرفا برای رفع نیازهای خود استفاده کند و در نتیجه، قفعالیتهای مجموعه محدود میشود. در حالیکه ایدرو (مالک قبلی ایزوایکو) و یا بخش خصوصی کلاننگر هستند و به این مجتمع، بعنوان ابزاری برای پاسخگویی نیازهای کل کشور مینگرند.
وی با بیان اینکه «حیف است سرمایه عظیمی مانند ایزوایکو صرفا در اختیار بخش نظامی قرار بگیرد»، افزود: غیر از این، مشخص نیست که آیا وزارت دفاع میخواهد این مجموعه را با سازوکار خصوصی اداره کند و یا دولتی و نظامی؟
این مدیر باسابقه صنعت دریایی یادآور شد: طبق بند اساسنامه سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو)، شرکتهای وابسته به این سازمان همچون بخش خصوصی اداره میشوند تا دست مدیران باز باشد و امکان رقابت در بازار را داشته باشند؛ اما بعید است در چارچوب یک ارگان نظامی چنین امکانی فراهم شود.
وی با ابراز تردید در درستی تصمیم واگذاری ایزوایکو بابت رد دیون دولت به وزارت دفاع گفت: در حال حاضر، کشور برای صادرات گاز خود به کشتیهای حمل LNG نیاز دارد؛ در حالیکه شاید وزارت دفاع به این نوع نیازها بیتوجه باشد.
کربلایی با اشاره به تدوین برنامه پنج ساله ایزوایکو در دوران مسؤولیت خود در این شرکت در سال 83 افزود: در آن مقطع، ما حتی لیسانس ساخت کشتیهای LNG را هم گرفتیم تا بتوانیم پاسخگوی نیاز کشور باشیم.
وی افزود: طبق برآورد ما، هر کشتی LNG در آن زمان 250 میلیون دلار قیمت داشت که 50 درصد آن ارزش افزوده بود و چند میلیون نفر ساعت اشتغالزایی به همراه داشت.
به گفته وی، کشور در آن مقطع به 40 تا 50 فروند از این نوع کشتیها نیاز داشت که علاوه بر ساخت، بحث خدمات دهی و تعمیرات آن نیز بازار بزرگی را برای صنایع دریایی کشور بوجود میآورد.
مدیرعامل اسبق ایزوایکو در ادامه به این پرسش پاسخ داد که «آیا عملکرد مجموعههای کشتیسازی دولتی و تأخیر آنها در اجرای پروژهها باعث نشده تا دولت بخواهد بهنوعی آنها را از سر خود وا کند و به ارگانهای نظامی یا بخش خصوصی واگذار کند؟».
کربلایی گفت: طبعا تغییرات مکرر مدیریتی و حضور مدیران کمتجربه و ناآشنا با صنعت دریایی در مجموعههایی مانند صدرا و ایزوایکو باعث تأخیر پروژهها و بیاعتمادی کارفرمایان به توانمندی ساخت شناور و سازههای دریایی در داخل شده است.
وی دراین باره به روند ساخت کشتی ایران-اراک اشاره کرد و گفت: نظر تیم مدیریتی ما این بود که سوپراستراکچر کشتی توسط شریک خارجی ساخته شود و کشتی حداکثر با چهار ماه تأخیر تحویل شود؛ در حالیکه تیم بعدی تحت عنوان شعار خودکفایی و صرفهجویی 200 هزار دلاری، باعث تأخیر دوساله در روند ساخت سوپراستراکچر و هزینه چند میلیون دلاری شد.
این مدیر صنعتی با بیان اینکه «طی چند سال گذشته چهار تا پنج تیم مختلف در ایزوایکو وارد شده و مدیریت آن را برعهده گرفتهاند»، تأکید کرد: قطعا این تغییرات مکرر بر روند اجرای پروژهها تأثیر منفی داشته؛ در حالیکه اگر امکان اجرای برنامه پنج ساله شرکت فراهم میشد، قطعا رضایت کارفرمایان را هم جلب میکردیم.
وی درعین حال به مشکلات ناشی از تحریم در سالهای اخیر اشاره کرد و گفت: در کنار تغییرات مدیریتی، باید مسأله تحریمها و مشکلاتی که برای تأمین تجهیزات و ردهبندی شناورها بوجود آمد؛ را نیز مدنظر داشت.
کربلایی درباره راهکار حل مشکلات ایزوایکو گفت: در کوتاه مدت، موضع وزارت صنعت، معدن و تجارت مبنی بر بازگرداندن مجموعه به ایدرو میتواند از نگاه کلان مناسبتر باشد؛ اما در مورد راهکار بلندمدت، باید از نزدیک مسایل و مشکلات و وضعیت ایزوایکو بررسی شود تا بتوان برنامهریزی مشخصی انجام داد.
آقای کربلایی کسی بود که فدای عقده و قدرت گلبی آقای ویسه رییس وقت سازمان شد چرا که ایشان را تحویل نمی گرفت و مستقیم با وزارت کار میکرد. کربلایی کسی بود که کشتی سازی رو کرد ایزوایکو.. کسی که با مدیریت کلان ما رو وادار به ساخت اقیانوس پیما کرد.. کسی که حوض های خشک رو استارت زد ... کسی که کشتی سازی رو سال 82 زنده کرد و اگر ایزوایکو نامی داره و رمقی داره از کارهای اون زمان ایشان هست... تمامی مدیران و بچه های قدیمی ایزوایکو هنوز هم امیدوارند روزی دوباره کربایی برگرده و روح تازه به بزرگترین یارد کشور تزریق کنه...
علی آقا خواهشا اگر مطلبی دارید منتشر کنید، مطمئنا اکثر دوستان تمایل به خواندن و کسب اطلاعات بیشتر (در صورت وجود) دارند ، اگر هم نداشته باشند خوب نمی خوانند (مشکلی پیش نمی آید ، کاغذی هم مصرف نمی شود)
با سلام آقاي حسن كچل، همانطور كه قبلا هم اعلام داشته ام نبش قبر مديران گذشته، در شرايط كنوني دردي را از صنايع دريايي مرتفع نخواهد كرد و بجاي خواندن فاتحه برروي قبر مديريتهاي گذشته اين شركتها، اصلح است كه با اتكا به تجارب كسب شده در طول ساليان(كه با توجه به اعلام خودتان(كشتي ساز نيستم) شامل حال شما نميشود) راهكارهاي مفيدي را كه متصور هستيم كه ميتوانند كمكي براي سرپا شدن اين صنعت بزرگ باشند را در اين سايت به نظرسنجي همه كارشناسان گذارده تا از اين راه بجاي وقت گذراني و متلك پراني و... بتوانيم با ارائه نقطه نظرات مفيد و هم افزايي بين كارشناسان، شاهد تصميم راهكارهاي ارزشمندي براي مسئولان و تصميم گيرندگان در كليه سطوح اين صنعت باشيم. ياعلي
استفاده از تجارب مدیران به نسبه موفق گذشته نسبت به مدیران شکست خورده فعلی نیز می تواند یکی از راهکارهای خروج از بنبست کنونی باشد
آقای علی ، واقعا جالبه ، به همه چیز و همه کس متلک گویی می کنید ، همه را زیر سوال می برید ، خدمات مدیران گذشته را به جای قدردانی زیر سوال می برید و یک دلیل هم ذکر نمی کنید پس به جای تهمت زدن به دیگران یا دیگران را با دلیل برهان نقد کنید یا بجای نویسنده بودن فقط خواننده باشید.
با سلام جناب آقای حسن کچل مجددا اعلام میدارم که با توجه به کارشناس نبودن جنابعالی در مسایل کشتی سازی(با توجه به اعلام خودتان)، بنده صلاح نمیدانم که جوابی برای نگارشات قبلی شما داشته و وقت خود و دیگر دوستان را که بدنبال دیدن مطالب خواندنی در این جستجو میکنند را تلف ننمایم. ادب مرد به ز دولت اوست... یا علی
دوستان سلام متن ذیل را در سایت مانا که معرف حضور همگی شما عزیزان میباشد، دیدم و فکر کردم که چرا این نوشته و نظریه اعلامی توسط یکی مدیران شرکتهای صاحب نام را بعنوان صورت مسئله ای روشن و اتفاقی که افتاده است را برای نقد و بررسی کارشناسانه ( البته بدور از اعراض شخصی)، خدمت همه شما عزیزان، مطرح نمایم، تا شاید با ارائه نقطه نظرات همگان بتوان علل و عوامل اصلی و فرعی که در صنایع کشتی سازی ما باعث چنین تاخیراتی میشود و دل همه را خون مینماید و عامل اصلی عقب ماندگی این صنعت نسبت به جایگاه کشوری، منطقه ای و جهانی است را پیدا نموده و در نهایت برای مرتفع نمودن آن عامل و یا عوامل به چاره جویی بپردازیم. یا علی (مدیر فنی و عملیات ناوگان شرکت ملی نفتکش: به تعهدات خود عمل كرده ايم (1392/10/29 14:28) کد خبر : 92102608) شرکت ملی نفتکش ایران همزمان با سفارش ساخت دو فروند نفتكش 35 هزار تنی فراورده بر به ایزوایکو،ساخت سه فروند کشتی با همین ظرفیت را به كشتيسازي خارجی سفارش داد اما درحالی كه 10 سال از فعاليت این سه فروند کشتی ساخت خارج در ناوگان نفتكش كشور مي گذرد ولي ايزوايكو هنوز موفق به تکمیل و تحویل شناور دو شناور سفارشي شركت ملي نفتكش نشده است. آنچه كه مي خوانيد گفتگوي اكبر جبل عاملي مدیر فنی و عملیات ناوگان شرکت ملی نفتکش ایران با نشريه اين شركت درباره آخرين وضعيت سفارشات داخلي نفتكش و همچنين دلايل موفق نبودن كشتي سازان كشور است : * در ابتدا درباره پروژه ساخت دو فروند كشتي فراورده بر سفارش شركت ملي نفتكش به ايزوايكو توضيح دهيد؟ قرارداد ساخت دو فروندکشتی فراورده بر سفارشي شرکت ملی نفتکش به ایزوایکو به ارزش تقریبی هر یک 25 میلیون دلار در 12 دی ماه سال 1381 امضا شد و یک سال بعد به 30 میلیون دلار افزایش یافت.طبق قرارداد کشتی اول باید 22 ماه پس از تصویب و گشایش فاینانس (خرداد 84) در فروردین ماه 1386 وکشتی دیگر، دو ماه بعد از تحويل كشتي اول یعنی درخرداد ماه 1386 تحویل شرکت ملی نفتکش میشد،اما اينگونه نشد. اين درحالي بود كه ما همزمان با سفارش ساخت اين شناورها،ساخت سه فروندكشتي 35 هزارتني ديگر را به يك شركت خارجي سفارش داديم كه شركت خارجي ظرف مدت 12 ماه اين سه كشتي را ساخت و تحويل داد.اين سه فروند كشتي ساخت خارج 10 سال است كه درخدمت ناوگان حمل و نقل مواد نفتي كشور هستند و در اين مدت سه برابر مبلغي كه براي ساخت آنها هرينه شده است براي شركت درآمدزايي در پي داشتهاند؛اما در مقابل شناورهاي ما در شركت ايزوايكو هنوز ساخته و تحويل نشده است. * كشتيهايي كه به ايزوايكو سفارش داديد در حال حاضر در چه مرحله اي است؟ يكي از اين كشتيها (نخستین فروند) بعد از بيش از10 سال از سفارش ساخت آن در نهايت درششم اسفندماه سال گذشته به آب اندازي شد و در حال حاضر نيز هشت ماه است كه ساخت آن متوقف شده است،ساخت كشتي دوم نيز از سال 1387متوقف شده و در مرحله ابتدايي و به عبارتي ساخت چند بلوك بدنه محدود مانده است. * فكر ميكنيد كشتي اول را درچه زماني تحويل بگيريد؟ فعلا مشخص نيست. * با توجه به درخواستهاي كشتي سازان در افزايش ارزش قرارداد؛ درحال حاضر ارزش قرارداد ساخت اين دو كشتي به چه رقمي رسيده است؟اين افزايش را در مورد سه كشتي سفارشي به خارج هم داشتيد؟ هر چند در زمان ساخت اين سه كشتي درشركتهاي خارجي قيمت كشتي به دو برابر افزايش يافت اما شركت مذكور با همان قيمت قرارداد كشتيها را ساخت و به ما تحويل داد اما ارزش قرارداد ما با شركت ايزوايكو در چند مرحله افزايش يافت به طوري كه هم اكنون براي هردو كشتي به 60 ميليون دلار رسيده است. * آيا تا بحال زيان ناشي از تاخير ايزوايكو در تحويل اين كشتيها محاسبه شده است؟ ببينيد اگر اين كشتيها در زمان خود تحويل شده بود دو برابر رقمي كه براي ساخت اين كشتيها هزينه شده بود درآمد عايد شركت و كشور ميشد به عبارتي ما علاوه بر زيانهايي كه متحمل شديم با يك زيان عدم نفع هم مواجه هستيم براي اينكه به زيان ناشي از تاخير تحويل اين كشتيها برسيم كافي است كه درآمد روزانه اين كشتيها را در نظر بگيريم؛ اگردرآمد روزانه هر كشتي حدود 28 هزار دلار و مدت سرويس آنها 330 روز در سال باشد زيان ناشي از ديركرد و تاخير در ساخت و تحويل اين دو كشتي در اين 10 سال به رقم بسيار قابل توجهي خواهد رسید. با اين همه ما هنوز علاقمند به ساخت و تکمیل اين كشتيها هستيم و هر چه زودتر به ما تحويل داده شود به نفع شركت و کشور خواهد بود چراكه ما به اين كشتيها نياز داريم. * مسئولان شركت ايزوايكو عنوان ميكنند كه تكميل اين پروژه منوط به حل شدن مسایل مالي بين شركت ملي نفتكش، بانك عامل و سازمان گسترش و نوسازي صنايع است. ما به شركت ايزوايكو اعلام كردهايم از آنجا كه شركت ملي نفتكش ايران به تعهدات خود عمل کرده و با توجه به اينكه طبق اعلام مديريت اين كشتيسازي، علت پيش نرفتن اين پروژه كمبود نقدينگي است، سازمان گسترش بايد در اين مقطع وارد عمل شود و از ايزوايكو حمايت كند. همانطور كه گفتم شركت ملي نفتكش تاكنون به تمام تعهدات خود به موقع عمل و حتي بيش از تعهدات خود به شركت ايزوايكو پول پرداخت کرده است. بانك عامل اين پروژه نيز به طور كامل به تعهدات خود عمل كرده است بنابراين در اين مقطع درخواست افزايش دوباره قيمت قرارداد و تزريق مجدد اعتبار از سوي شركت ملي نفتكش به اين پروژه قابل پذيرش نيست. * از پروژه نفتكشهاي 63 هزارتني سفارش به صدرا چه خبر ؟ همانطوركه ميدانيد قرارداد ساخت سه فروند نفتکش 63 هزار تنی سفارش شرکت ملی نفتکش به صدرا در سال 1382 به ارزش 120 میلیون دلار امضا شد که ارزش آن در سال 83 به 171 میلیون دلار افزایش پیدا کرد. نخستین فروند از سری این کشتیها باید 24 ماه پس از فعال شدن قرارداد يعني در مهرماه سال 86 و دو كشتي ديگر، هريك به فواصل شش ماه يعني اسفند 1386 و كشتي سوم مهرماه 1387 تحویل شرکت ملی نفتکش میشد اما متاسفانه ساخت اين كشتيها از سال 1388 متوقف مانده است. * آيا ارزش اين قرارداد باز دچار تغيير شد يا هم اكنون نيز همان رقم 171 میلیون دلار سال 83 است؟ شركت صدرا تاكنون بارها و در جلسههای متعدد افزايش قيمت از 57 ميليون دلار به 85 تا 100 ميليون دلار، براي هر كشتي را مطرح كرده است ولي با توجه به استعلامهاي انجام شده از كشتي سازان خارجي، قيمت اينگونه كشتيها در بازار بينالمللي به مراتب پايين تر از قيمت قرارداد بود، بنابراین قيمت درخواستي صدرا به لحاظ نداشتن توجيه اقتصادي؛مورد موافقت شركت ملي نفتكش ايران قرار نگرفت. * شركت ملي نفتكش در اين پروژه به تعهدات خود عمل كرده است؟ شركت ملي نفتكش در اين قرارداد نيز بيش از پيش به تعهدات خود عمل و بيش از رقم قرارداد، منابع مالي به اين پروژه تزريق كرده است به طوري كه 97 ميليون دلار، معادل 60 درصد رقم قرارداد به صدرا پرداخت شده و تنها 40 درصد مربوط به مرحله به آب اندازي و تحويل دهي مانده است.پرداخت اين رقم هم در شرايطي كه كشتي اصلا ساخته نشده و به اين مرحله نرسيده است غير منطقي و غير قابل توجيه است. علاوه بر شركت ملي نفتكش، بانك عامل هم سهم خود را در اين پروژه بطور كامل پرداخت کرده است اما ازآنجاكه پيشرفت پروژه بسيار اندك بوده ،بانك نيز ديگر حاضر به تزريق اعتبار به اين پروژه نيست؛ علاوه براين صرف نظر از مبالغي كه بابت قرارداد به صدرا پرداخت شد از آنجا كه اين شركت فاقد حوضچه خشك كشتيسازي بود شركت ملي نفتكش به منظور كمك به صدرا مبلغ پنج ميليون دلار نيز براي احداث اين حوضچه به اين شركت پرداخت کرد. * يعني صدرا بدون اينكهزيرساختهاي لازم براي ساخت اين كشتيها را دراختيار داشته باشد وارد حوزه ساخت كشتيهاي نفتكش شد؟ بله و متاسفانه با وجود تسهيلاتي كه براي ساخت اين حوضچه در اختيار صدرا قرار گرفت اين حوضچه تا به امروز ساخته نشده است. * اگر اين سه كشتي به موقع و طبق برنامه تحويل داده ميشد چقدر درآمد عايد شركت ملي نفتكش ميشد؟ اين كشتيها ميتوانستند روزانه تا حدود 50 هزار دلار درآمد براي شركت ايجاد كنند. * با توجه به مباحثي كه در مورد واگذاري صدرا و مديريت جديد آن مطرح است سرانجام ساخت اين سه فروند كشتي چه خواهد شد؟ بايد ببينيم كه طرح سوآپ چه خواهد شد چرا كه ساخت اين كشتيها با هدف فعاليت در اين طرح سفارش داده شده بود از طرف ديگر براي ساخت اين كشتيها لازم استكه حوضچه خشك صدرا در نكاء ساخته شود اما اين شركت با اينكه سه پنجم مبلغ قرارداد را دريافت كرده اما هنوز به اين حوضچه خشك و زيرساختهاي لازم مجهز نشده است پس طبيعتاً در اين شرايط صحبت كردن در مورد آينده اين پروژه دشوار است. * به اعتقاد شما مشكل كشتيسازي ما در كجاست كه به رغم گذشت 10 سال هنور موفق به تحويل اين كشتيها نشده است؟ قبل از پاسخ به اين سوال بايد بگويم ما انتظار نداريم كه كشتي سازهاي ما همانند شركتهايي چون هيونداي يككشتي را شش ماهه بسازند و تحويل دهند اما حداقل بايد بتوانند ظرف مدت دو تا سه سال يك كشتي را بسازند و تحويل دهند،در حال حاضر كشتيهايي كه 15 سال سن دارند بايد از رده خارج شوند به عبارتي حتي به فرض اينكه شركتهاي داخلي كشتيهاي سفارش ما را امسال تحويل دهند اين كشتيها نميتوانند مدت طولاني در خدمت ناوگان كشور باشند و بايد از رده خارج شوند.اما در پاسخ به پرسش شما بايد بگويم به نظر من عمده مشكلكشتيسازيهاي ما مشكلات مديريتي بوده و اينكه از نيروهاي متخصص در مديريت ارشد اين شركتها استفاده نشده است. صنعت كشتيسازي ما نيارمند حمايتهاي دولت و ارگانهايي چون سازمان گسترش و نوسازي صنايع است، ضمن آنکه فكر ميكنم كه مشاركت با شركتهاي كشتيسازي خارجي صاحب نام و همچنين انتقال فناوری ساخت به داخل ميتواند به رفع برخي از مشكلات شركتهاي داخلي كمك كند. عمان در حال حاضر در يكي از شهرهاي بندري خود با نام دخم با مشاركت شركت كشتيسازي دوو يك يارد جديد احداث كرده است به نظر من نمونه اين تجربيات در كشور ما هم قابل اجرا و پياده سازي است. * فكر ميكنيد چرا صدرا در نكا نميتواند در طول 10 سال، نفتكش 63 هزار تني بسازد اما در بوشهر نفتكش افراماكس 113 هزار تني سفارشي ونزوئلا را در دوره زماني كوتاه تري ميسازد و حتي آماده تحويل ميكند؟ به نظرمن بايد از تجربه صدرا - بوشهر در ساخت كشتيهاي سفارش ونزوئلا به عنوان يك مثال و تجربه نسبتا موفق ،هم به لحاظ دقت در ساخت و هم رعايت زمان نام برد كه البته بخش عمده اي از آن به مديريت اين پروژه برميگردد به اعتقاد من مديريت اين پروژه در اين بخش تجارب زيادي داشتهاند. * و ... سياست شركت ملي نفتكش ايران حمايت از صنايع داخل است و با همه اين مشكلات قصد داريم پس از حل شدن مسایل مربوط به دو پروژه سفارش شركت ملي نفتكش ايران در ايزوايكو و صدرا دوباره از توان داخل استفاده كنيم.
اتفاقا به خوب موردی اشاره کردی: عمو نفتکش دو تا پروژه داده به کشتی سازای ایرانی (صدرا و ایزوایکو) و برای انجام مهندسی این پروژه ها که اولین قدم در راه ساخت همین کشتی ها هم بوده (و به قول شما خشت اول بوده) یه شرکت کره ای رو به اجبار پیشنهاد داد. شما که دنبال موارد مالی و پولی هستی بد نیست یه تحقیقی بکنی ببینی سهامداران این شرکته کیا بودن و این شرکتا مجبور بودن چقدر به این شرکته پول بدن.
شهر خالی، جاده خالی، کوچه خالی، خانه خالی جام خالی، سفره خالی، ساغر و پیمانه خالی کوچ کرده دسته دسته آشنایان عندلیبان باغ خالی، باغچه خالی، شاخه خالی، لانه خالی وای از دنیا که یار از یار می ترسد غنچه های تشنه از گلزار می ترسد عاشق از آوازه ی دیدار می ترسد پنجه خنیاگران از تار می ترسد شه سوار از جاده هموار می ترسد این طبیب از دیدن بیمار می ترسد سازها بشکست و درد شاعران از حد گذشت سالهای انتطاری بر من و تو بد گذشت آشنا نا آشنا شد ، تا بلی گفتم بلا شد گریه کردم ناله کردم حلقه بر هر در زدم سنگ سنگ کلبه ویرانه را بر سر زدم آب از آبی نجنبید خفته در خوابی نجنبید چشمه ها خشکید و دریا خستگی را دم گرفت آسمان افسانه ما را به دست کم گرفت جام ها جوشی ندارد عشق آغوشی ندارد بر من و بر ناله هایم هیچکس گوشی ندارد شهر خالی، جاده خالی، کوچه خالی، خانه خالی جام خالی، سفره خالی، ساغر و پیمانه خالی کوچ کرده دسته دسته آشنایان عندلیبان باغ خالی، باغچه خالی، شاخه خالی، لانه خالی باز آ تا کاروان رفته باز آید باز آ تا دلبران ناز ناز آید باز آ تا مطرب و آهنگ و ساز آید تا گل افشانان نگاری دل نواز آید بازا تا بر در حافظ سر اندازیم گل بیفشانم و می در ساغر اندازیم
روحمان تازه شد عکس قشنگت رو با اون آرم ایزوایکو دیدیم ای تنها مدیر موفق کشتی ساز ایران.
سلام بر آقای کربلایی عزیز جای شما در ایزوایکو واقعا خالیست انشاالله هر جا هستید خدا حفظتان کند با وجودی که من بعد رفتن شما به ایزوایکو آمدم ولی میدانم زحمت زیادی برای ایزوایکو کشیده بودید خدا از شما راضی باشد انشاالله
بازا تا رهروان رفته بازآیند...... بازا تا دلبران ناز ناز آیند...... بازا تا ...........................
با سلام اقاي حسن كچل لطف نموده و از سوابق و درامدزايي مهندس كربلايي در زمانيكه در ايزوايكو تشريف داشتند بيشتر بفرماييد تا با بيشتر آشنايي پيدا كنيم. متشكرم
درآمدزایی رو که نمی دونم علی جان ولی همینو می دونم که ایشون بودن که ایزوایکو رو به معنای واقعی راه انداختند و اولین قراردادهای ساخت کشتی رو تونستند ببندند و ساخت اونها رو شروع کنند. اینو می دونم که بعد از ایشون دیگه کسی نتونست هیچ قراردادی برای ساخت کشتی های اقیانوس پیما ببنده و شروع به کار جدیدی کنه اینو می دونم که هر چی کشتی ساختیم و داریم می سازیم همون قراردادهایی هست که کربلایی ساخت. اینو می دونم که اگه کربلایی نبود تو هم الان اونجا مشغول کار نبودی و باید سرچهارراه زبونم لال سیگار فروشی می کردی
آقاي حسن كچل سلام، ممنونم از اينكه جواب بنده هر چه كوتاه ، ولي جواب داديد، البته بنده مجددا سوالاتي برايم پيش آمده كه اميدوارم بتوانم جوابي برايشان بيابم و البته اگر جنابعالي قبول زحمت بفرماييد باعث امتنان خواهد بود: ١- اينكه ميفرماييد قراردادهاي ساخت در زمان مهندس كربلايي بوده اند خوب كسي شكي ندارد اما سوال اينجاست آيا ايشان با توانمندي خود توانستند اين قراردادها را بگيرند يا اينكه درست در زماني كه كشور تصميم به ساخت كشتي در داخل را ميگيرد، ايشان در جايگاه مديرعامل قرارداشته اند؟ ٢- آيا ايشان و البته تيم كاري همراهشان توانستند آنطور كه بايد همت كشتي سازي را با در نظر داشتن حساسيت در كم نمودن زمان ساخت و حفظ استانداردهاي لازم را به رخ مسولان وقت كشور برسانند تا آنها نيز به ايزوايكو و البته به مديران و كاركنانش اطمينان حاصل نمايند كه بقول خودشان در انجام پروژه ها وفادار بوده و هيچگاه بدنبال پشت هم اندازي و انداختن گناه تاخيرات ساخت را بگردن اين و آن و ... نيسته و نخواهند بود؟؟؟... ٣- و البته شما با كدام حس خود متوجه شديد كه بنده در شركت ايزوايكو مشغول بكار هستم ؟؟؟ البته بنده تا قبل از اينكه اين متن را و اين پيش داوري را از شما ببينم، تصورم اين بود كه شما از نفرات با سابقه اين صنعت هستيد و چون براي همكارانم در كشتي سازي ارزش زيادي قايل بوده و هستم جنابعالي را زحمت دادم ولي همينجا با عذرخواهي از همه دوستاني كه اين متن را خواهند ديد اعلام ميكنم كه حرفهاي شما آقاي حسن كچل هيچ سنديتي نداشته و ندارد و واقعا كه حيف شغل شريف كشتي سازي كه امثال شما برايش دلسوزي ميكنند. برو اين دام بر مرغ دگر نه!!!!.... يا علي
سلام برعلی آقای گل و شرمنده از تاخیر در جواب: اول آنکه شغل ما کشتی ساز نیست و دلسوز کسی یا چیزی هم نیستم ، ما لبو فروشیم و چون دیدیم کشتی سازان منتقد و کامنت گذاری بر تارنمای مارین نیوز ندارند آمدیم داخل. اینکه تاقاری شکست و ماستی ریخت و همزمان شد با کار تیم کربلایی و خودشان یا اینکه ایشان با لابی کردن توانستند قراردادها را یا زمان قراردادها را جلو بیاندازند نمی دانم. عزیز برادر اگر سرعت ساخت کشتی ها در زمان مهندس کربلایی کم بود خوب ایشان که عوض شدند و مدیران یکی پس ازدیگری از جعبه مداد رنگی سازمان عزیز گسترش بیرون آ آمدند و رفتند و آنها هم نتوانستند حتی به مقداری که کربلایی ، کربلایی کار کرد ، کار کنند. همیشه گفتند السابقون السابقون..... اینکه جرآت داشته باشی قراردادهایی در این سطح و (دقت کن) برای بار اول ببندی خودش مدیریت می خواهد . مشکل کشتی سازی کربلایی و امثال ایشان نبود عزیز برادر. مشکل این بود که هر صنعتی که بخواهد در هر مملکتی ایجاد بشود اول به پول فکر نمی کنند. بلکه به راه انداختن آن صنعت (حتی چندین برابر قیمت قرارداد) فکر می کنند. مشکل اینجا بود که در ایران عزیز ، اول با آن دید کار شروع شد ولی پس از آن برای کشتی اول (نه کشتی پنجم و ششم و دهم) دنبال سود صرفه جویی ،توجیه اقتصادی و ... گشتند. البته پول دادند ولی به زور و التماس و قطره چکانی و آن دید بزرگ امثال کربلایی تبدیل شد به دیدی با زاویه 5 درجه که فقط می توان با آن نوک دماغ را دید نه آینده را. هدف از ساخت شناورهای LNG تبدیل شد به آب اندازی کشتی اول و به هر قیمتی بریدن روبان با قیچی ای تزئین شده. استراتژیهای 10-15 ساله تبدیل شد به روزمرگی های روزانه و همه و همه باعث تاخیر بیشتر و بیشتر و شد آنچه نباید می شد. این هم تاریخی خلاصه و کوتاه از فعالیتهای صنایع کشتی سازی در 10-12 سال گذشته. بازم سوالی داشتی در خدمتیم.
سلام به ساحت همه دوستان جناب آقاي حسن كچل خواستم در جواب مطالب اعلامي حضرتعالي متني تهيه كنم ديدم كه خيلي طولاني و سوابق تارخي و قراردادي زيادي را بايستي نبش قبر كرده و اين از حوصله همه خارج است پس فقط بيت ذيل را مينويسم ، خود حديث مفصل بخوان از ايت مجمل.......... خشت اول را چون نهد معمار كج تا ثريا ميرود ديوار كج .....يا علي