به گزارش مارین نیوز، سعید حافظی، مدیرعامل شرکت نفت فلات قاره که به همراه جمعی از مدیران این شرکت در این جلسه حضور داشت با اشاره به ظرفیتهای بالای این شرکت برای حضور سرمایهگذاران و شرکتهای خارجی، گفت: شرکت نفت فلات قاره ایران با دارا بودن بیشترین میدانهای مشترک و تجربه بیش از نیم قرن در استخراج نفت از میدانهای خلیج فارس، ظرفیت بالایی برای پذیرفتن سرمایهگذاران و شرکتهای خارجی دارد.
وی در ادامه به بیان سؤالات و ابهامات خود در زمینه قراردادهای IPC پرداخت و گفت: نحوه انتخاب پیمانکار، چگونگی اعمال قانون حداکثر استفاده از توان داخلی، نقش کارفرما در برگزاری مناقصههای اصلی، نحوه انتخاب سرمایه گذاری مشترک (Joint venture) ایرانی، نقش نظارت کارفرما در بخشهای مهندسی و اجرا و ... از مهمترین پرسشهای مطرح در زمینه قراردادهای IPC است.
وی از سید مهدی حسینی، رئیس کمیته ویژه بازنگری قراردادهای نفتی وزارت نفت خواست تا با توجه به این که شرکت نفت فلات قاره ایران تجربه کار با شرکتهای خارجی را دارد و در عین حال از انعطافپذیری لازم هم برخوردار است، این شرکت را به عنوان پایلوت در اجرای قراردادهای IPC انتخاب کنند.
در ادامه این همایش، سید مهدی حسینی به بیان تاریخچهای از قراردادهای نفتی پرداخت و گفت: ما در شرایطی قراردادهای بیع متقابل (Buy Back) را اجرا کردیم که هیچ مدل قراردادی در شرکت ملی نفت ایران پس از انقلاب وجود نداشت. در آن شرایط که قیمت نفت بسیار ارزان بود و باید بر اساس شرایط بازار حرکت میکردیم، به قرارداد بیعمتقابل رسیدیم که در نوع خود بسیار مفید بود. در این شرایط با توجه به این که میدانهای ما ظرفیت بالا و هزینه تولید پایینی داشتند با استقبال خوب شرکتهای خارجی مواجه شدیم که نتیجه آن توسعه میدانهای متعدد نفتی در کشور بود.
وی افزود: به مرور زمان و تغییر شرایط، انتظار شرکتهای نفتی در قراردادهای بیعمتقابل برآورده نشد و تنها قراردادی که تا حدودی منافع آنان را تامین کرد، فازهای ٢ و ٣ پارس جنوبی بود. به همین دلیل و با توجه به افزایش قیمت نفت و گسترش رقابت در بازار توسط شرکتهای نفتی بینالمللی و تلاش آنها برای کسب بازارهای جدید، ضرورت ارائه مدل جدید قراردادهای نفتی احساس میشد که در این راستا مدل قراردادهای IPC طراحی شده است.
وی گفت: ما در یک دنیای رقابتی پول، سرمایه و خدمات قرار گرفتهایم، به همین دلیل باید مدل قراردادی طراحی کنیم تا بتوانیم قافیه را نباخته و رقابت کنیم. همچنین با توجه به تغییر سیاستهای شرکتهای بزرگ نفتی که اعلام کردهاند در مدل قرارداد بایبک حضور نمی یابد و سیاستهای دولت مبنی بر تنشزدایی و رفع تحریمها امیدواریم افق بهتری در قراردادهای صنعت نفت ایجاد شود.
حسینی افزود: باید در قراردادهای IPC به میدانهای مشترک اولویت داده شود و به گونهای جذابیت ایجاد کنیم که شرکتهای نفتی تمایل بیشتری به سرمایهگذاری در آن داشته باشند.
وی به ظرفیتهای خوب کشور در زمینه انرژی اشاره کرد و گفت: وجود منابع غنی هیدروکربوری در خلیج فارس از یک سو و همسایگان تشنه انرژی از جمله ترکیه، پاکستان و ... از سوی دیگر سبب شده است ضرورت توسعه و بهرهبرداری از این منابع بیش از پیش احساس شود و در این باره قراردادی که بتواند سرمایهگذاران و شرکتهای بزرگ نفتی را برای حضور در پروژههای نفتی ایران ترغیب کند بسیار مهم است.
در ادامه این همایش، مدل تازه قراردادهای IPC ارائه، پرسشها در این زمینه مطرح و پاسخهای لازم داده شد.
