کشور کره با وجود اینکه در تحریم ها هیچ اشاره ای به تحریم حمل ونقل دریایی نشده بود، سریعا به جمع همراهان تحریم علیه ایران که هدفی جزء زمین گیر کردن صنعت ایران نداشتند، پیوست.
مارین نیوز - یک سال پس از اجرایی شدن برجام، هنوز هم تعامل بانکی با ایران، مقولهای نهچندان ایمن و بیخطر برای خارجیها است و گاها اخباری مبنی بر نقض تحریم ها توسط کشورها، از سوی وزارت دادگستری آمریکا اعلام می شود.
درتایید این مطلب در گزارش روز بیست و ششم آذر خبرگزاری فارس، 2 آمریکایی و 3 ایرانی از سوی وزارت دادگستری آمریکا به تلاش برای برداشت یک میلیارد دلار پول از یکی از حسابهای بانکی ایران در کره جنوبی متهم شدهاند. آنطور که رویترز از مقامات وزارت دادگستری آمریکا نقل کرده، آقای زانگ با 3 ایرانی و یک آمریکایی دیگر برای تبدیل پول های ایران در حسابی در یکی از بانک های کره جنوبی و انتقال آن، تلاش کرده است. آمریکایی ها گفتهاند که این 5 نفر، با یک میلیارد دلار پول ایرانی داخل این حساب سر و کار داشتهاند. این یکی از وعدههای تحقق نیافته برجامی، باز شدن مسیر تعاملات بانکی بینالمللی برای ایرانیان است.
در عرصه اقتصاد امیدهای فراوانی بعد از برجام در ایران بوجود آمده است. همه امیدوارند که با آزاد شدن پول های ناشی از فروش نفت وضعیت اقتصادی بهتر شود. صنعت، تولید، بازرگانی و تجارت رونق یابد و بر سفره خالی کارگران و زحمتکشان نان و آب گوشتی ظهور کند و خطر بیکاری و اخراج مرتفع گردد. البته داشتن امید همیشه خوب است و لغو و تعلیق تحریم ها، اقتصاد کشور را از رکود خارج میکند و خطر بحران شدید اقتصادی را کمرنگ می نماید اما این مهم تنها با سرمایه گذاری در امر تولید و حمایت از نیروی کار میسر است.
بر همین اساس است که در شرایط کنونی باید زمینه رشد اقتصادی، سرمایهگذاری و صادرات را در کشور فراهم کنیم و کمتر بهدنبال واردات محصولات خارجی به داخل کشور باشیم چرا که با تأثیر و پیروی از فرهنگ اقتصاد مقاومتی بسیاری از مشکلات حوزه تولید و اشتغال در کشور رفع میشود و نباید با واردات بیرویه به تولید در کشور لطمه وارد کنیم تا در صورت اعمال دوباره تحریم ها بتوانیم از ظرفیت ها، داشته ها و دانسته هایمان استفاده لازم را ببریم.
یکی از نگرانیهای سازندگان داخلی از دوران پسابرجام از دست رفتن تجارب و دستاوردهای دوران تحریم است و اتفاقاتی که اکنون شاهدیم، نشان میدهد این نگرانی بیراه هم نبوده است. حال با این تفاسیر و بی اعتمادی به وضعیت رفع تحریمها، چگونه می توان در تعاملات بین المللی به طرف مقابل اعتماد کرد.
در همین راستا می توان به قرارداد اخیر کشتیرانی ج.ا.ا اشاره نمود که در سال 86 قرارداد ساخت 10 فروند کشتی را با کشور کره جنوبی منعقد کرد، اما با شروع تحریم ها دولت کره فروش کشتی به ایران را هم نوا و همراه دیگر کشور های ظالم تحریم کننده، تحریم کرد که قرارداد معلق و پیش پرداخت بلوکه گردید.
با توجه به سابقه این کشور و شرایط کنونی، آیا همکاری مجدد با کشور کره برای ساخت این 10 فروند بدون توجه به موارد مطرح شده فوق کاری منطقی و درستی است ؟ ! کشور کره با وجود اینکه در تحریم ها هیچ اشاره ای به تحریم حمل و نقل دریایی نشده بود، سریعا به جمع همراهان تحریم علیه ایران که هدفی جزء زمین گیر کردن صنعت ایران نداشتند، پیوست. چگونه می توان به هم پیمانان تحریم علیه ایران اعتماد دوباره کرد ؟ با توجه به تصویب قطعنامه جدید سنا آمریکا، دوره جدید ریاست جمهوری آمریکا و اخباری که گاها از نقض تحریم ایران می شنویم، چه تضمینی وجود دارد که تحریمهای علیه صنعت ایران جان دوباره نگیرد و در این صورت چه سرنوشتی در انتظار قراردادهای خارجی خواهد بود، چه میزان منابع مالی در این بخش مجدد بلوکه میشود و یا زمان به نفع خارجیها و به ضرر کشور به هدر خواهد رفت ؟
آیا زمان آن نیست که دست بر زانوان خود زده و فعل "ما می توانیم" را صرف کنیم و گامی بلند در راستای پیشرفت کشور برداریم، تا جایی که کشور همانند بسیاری از بخش ها در این بخش صنعت هم با حمایت دولت و اعتماد کارفرمایان از دیگر مناطق دنیا بی نیاز شود.
کارشناس صنایع دریایی
