فرار سرمایه ‌ها از نفت دریایی

به گزارش مارین نیوز، اسکات کارپنتر، تحلیلگر ارشد حوزه انرژی طی گزارشی در فوربس به بررسی وضعیت آینده بخش تولید و شرکت‌ های نفت دریایی پرداخته است. به استناد آمارها و ارقام منتشر شده توسط موسسه ریستاد انرژی رکود فراگیری که دامنگیر صنعت نفت جهان شده است، بیش از همه نفت فراساحلی را تحت‌تاثیر خود قرار خواهد داد. صنعت نفت فراساحلی که تقریبا ۳۰ درصد از میزان تولید کل نفت جهان را در اختیار دارد، حالا با چالش‌ های عمیقی رو‌ به‌ رو شده است.قیمت نفت در بازارهای جهانی کماکان در سطوحی پایین‌تر از میزان آن در ماه‌ های گذشته قرار دارد و سوالات کلیدی درباره آینده سطح تقاضای نفت نیز به دلیل تاثیرات ناشی از همه‌گیری بیماری کووید-۱۹ بر اقتصاد جهان، بی ‌پاسخ باقی مانده است. شرکت ‌های نفتی نیز سرمایه، هزینه ‌ها و اهداف بلند مدت خود را مورد ارزیابی مجدد قرار می ‌دهند؛ این بدان معناست که حداقل طی سال ‌های آتی بخش فزاینده‌ ای از سهم زنجیره تامین جهانی نفت به سوی گزینه‌ های برداشت ساحلی ارزان ‌قیمت تر خواهد رفت که بسیار مناسب تر از نفت گران‌ قیمت دریایی است.افزایش بدهی ‌های شرکت‌ ها در کنار هزینه‌ های سرسام ‌آور تولید و ریسک بالای منابع نفتی فراساحلی، آنها را در برابر شرکت‌ های فعال در حوزه‌ های نفتی ساحلی مانند شیل آمریکا خلع سلاح و توان رقابت در بازار را از این صنعت تا حدود زیادی سلب کرده است.در خلیج مکزیک که اصلی ‌ترین محل تولید نفت دریایی ایالات ‌متحده آمریکا است، این روزها عباراتی چون عقب‌ نشینی، توقف ‌موقت و لغو به کلید واژه‌ های اصلی تبدیل شده ‌اند. غول نفتی رویال ‌داچ ‌شل برنامه‌ خود برای تکمیل پروژه توسعه یک ابر میدان نفتی جدید به نام "وال" را تا سال ۲۰۲۱ به تعویق انداخته است. شرکت کانتیوم ال ‌ال‌‌ سی نیز که در آب ‌های کم عمق به استخراج نفت مشغول بود از ماه آوریل به دلیل عدم توانایی برای جبران هزینه‌ های عملیاتی تمام تولید خود را متوقف کرد. در این میان شرکت‌ های دیگری نیز مانند کاسموس انرژی که در آفریقا نیز مشغول فعالیت است، اعلام کرده است که بخشی از تولید خود در خلیج مکزیک را طی سه ماهه دوم سال متوقف خواهد کرد. مهم‌ ترین اتفاق اما در این میان کاهش شدید تعداد دکل ‌های نفتی در این منطقه است.

سایه سنگین رکود بر نفت دریاییجان مارش دوسوند از موسسه تحقیقاتی ریستاد انرژی می‌ گوید: وضعیت برای شرکت‌ های حفاری نفت فراساحلی خوب به‌ نظر نمی ‌رسد. بسیاری از شرکت‌ های نفتی که در زمینه برداشت نفت فراساحلی فعالیت می‌ کنند، هنوز موفق نشده ‌اند که خود را از وضعیت رکودی خارج کنند. در سال ۲۰۱۵-۲۰۱۴ پس از آنکه قیمت نفت از بالای ۱۰۰ دلار به کمتر از ۴۰ دلار کاهش یافت، شوک‌ های تزلزل‌ آمیزی به این صنعت وارد شد. دوسوند در اینباره معتقد است که بسیاری از این شرکت‌ ها هنوز نتوانسته‌ اند خود را از رکود قبلی بازار خارج کنند. رکود صنعت نفت فراساحلی را به خوبی می ‌توان در میزان کاهش تعداد دکل‌ های حفاری مشاهده کرد که طی سال‌ جاری این تعداد از ۲۲ به ۱۲ عدد کاهش یافته ‌اند.مطابق آمار بیکرهیوز از ماه مارس سال ۲۰۲۰ تا ۲۲ ماه مه تعداد چاه ‌های نفت فعال ساحلی آمریکا ۴۱/ ۶۰ درصد کاهش یافته ‌اند که این میزان در همین بازه زمانی برای چاه‌ های نفت فراساحلی ۷۳/ ۴۷ بوده است. گزارش بیکرهیوز عنوان کرده که طی بحران بزرگ مالی سال ۲۰۰۸ - ۲۰۰۹ به میزان ۵۴/ ۶۱ درصد و در طی بحران نفتی ناشی از سقوط قیمت ‌ها در سال ۲۰۱۵-۲۰۱۴ نیز میزان بی ‌سابقه‌ ۸۵/ ۸۴ درصد تعداد چاه ‌های نفت دریایی تعطیل شدند. این امر در حالی رخ داده است که بسیاری از شرکت‌ های حفاری و تولید امیدوار به عملیاتی شدن انبوهی از پروژه ‌های جدیدی بودند که طی سال ‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ چراغ سبزی برای آغاز آنها دریافت کرده بودند. برای مثال غول نفتی اکسون‌ موبیل در گویان آمریکای ‌جنوبی به دنبال توسعه میدان نفتی عظیمی است که طی سال‌ های آینده خروجی جدیدی از نفت دریایی را به بازار تزریق کند.اسکات کارپنتر آنگونه که در گزارش خود عنوان کرده است، باور دارد که رکود فعلی تاثیر حقیقی خود را بر پروژه‌ های تکمیل ‌شده در سال ‌جاری نشان نمی ‌دهد، بلکه بیشتر در پروژه ‌هایی که طی دو سال اخیر قراردادهای آنها بسته شده و در شرف اجرایی شدن هستند، می ‌توان تاثیر رکود در این صنعت را احساس کرد. دوسوند نیز در این مورد تاکید دارد که در سال ۲۰۲۰ احتمالا شاهد مجوز اجرایی‌ شدن پروژه ‌های زیادی نخواهیم بود و سطح بازیابی پروژه‌ های نفتی در سال ۲۰۲۱ نیز بسیار کند خواهد بود. این تحلیلگر ریستاد انرژی با اشاره به رکود پس از بحران قیمتی اواسط دهه گذشته می ‌افزاید: آنچه در رکود سال ۲۰۱۵ مشاهده کردیم این است که بسیاری از پروژه ‌های مربوط به آن سال متوقف نشدند، رکود اصلی دامن‌گیر پروژه‌ های مربوط به سال ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ شد؛ بطور کلی می ‌توان گفت شرکت‌ ها برای مدت کوتاهی تمام کارها را متوقف می‌ کنند.ریستاد انرژی ماه گذشته هشدار داد که از ماه آوریل، شاهد آمار و ارقام نگران ‌کننده ‌ای هستیم، چرا که بازار با پروژه‌ های حفاری معلق، چاه ‌های نفت تعطیل ‌شده و قرارداد‌های متعدد لغو شده رو ‌به ‌رو است. پیتر میلانوف، استاد انرژی و سیاست‌ های محیط زیستی در دانشکده معدن کلرادو هم معتقد است که هزینه‌ های بالا و زمانبر بودن پروژه ‌های نفت دریایی مشکلات را برای این صنعت افزایش داده است. زیرا این عوامل تنها منجر به نیاز برای افزایش قیمت‌ ها در این برهه زمانی نمی ‌شود، بلکه افزایش قیمت نفت باید تا مدت‌ ها ادامه پیدا کند و به همین دلیل نیز انتظاری برای حفاری ‌های فراساحلی جدید در آینده نزدیک وجود ندارد.

بازگشت بدهی‌ هاکارپنتر درباره آینده شرکت ‌های نفت فعال در حوزه فراساحلی پیش ‌بینی می‌ کند که حتی اگر با مشکلات زیادی رو ‌به ‌رو نشوند، با موجی از بازپرداخت بدهی ‌هایشان تحت فشار قرار خواهند گرفت. پس از سقوط قیمت ‌ها در نیمه‌ دهه گذشته بسیاری از شرکت ‌های نفتی در سایه امید به افزایش قیمت نفت دست به افزایش سرمایه و دریافت وام‌ های جدید برای بازپرداخت بدهی ‌های پیشین خود زدند. اتفاقی که هرگز رخ نداد و قیمت‌ ها به سطوح پیشین خود بازنگشتند. نزدیک‌ شدن به زمان بازپرداخت بدهی ‌ها برای صنعت نفت پربار اما شکننده شیل آمریکا بیش از سایرین سخت خواهد بود، اما بسیاری از شرکت‌ های مستقل نفت دریایی که در آب‌ های کم ‌عمق لوئیزیانا و تگزاس فعالیت می‌ کنند نیز آسیب‌ های جدی از باز پرداخت بدهی‌ ها خواهند دید. تحلیلگران پیش‌ بینی می‌ کنند که شرکت ‌های متخصص در زمینه پیمانکاری دکل‌ های حفاری بیشترین زیان را از شرایط موجود متحمل خواهند شد و شرکت‌ هایی مانند نوبل و والاریس لندن در معرض ورشکستگی کامل قرار خواهند گرفت.به گزارش ریستاد انرژی، شرکت‌ های حفاری دریایی و ارا‌ئه ‌دهندگان کشتی ‌های حفاری در سال ۲۰۲۰ در صورتی‌که قادر به کاهش‌ هزینه ‌های خود نباشند، نخواهد توانست از محل درآمد حاصل از فعالیت‌ های عملیاتی، دست به بازپرداخت بدهی‌ های خود بزنند. در چنین شرایطی تنها راهکار این شرکت ‌ها برای سرمایه‌ گذاری مجدد، مراجعه به بازار سرمایه خواهد بود. شرکت‌ های نفتی فراساحلی برای احیای این صنعت رقابت بسیار سختی با شرکت‌ های نفتی شیل خواهند داشت. در عصر پسا‌کرونا نا مشخص است که طی سال‌ های آینده وضعیت تقاضا در بازار نفت چگونه خواهد بود و شرکت‌ های نفتی شیل به دلیل ارزان، سریع و کم‌ خطر بودن نسبت به صنعت پرریسک و گران ‌قیمت نفت فراساحلی، محل امن تری برای سرمایه‌ گذاران خواهند بود. از دیگر مشکلات نفت دریایی ریسک بالای ذخایر زیر زمینی آن است.جیمز گریفین، استاد اقتصاد دانشگاه‌ ای ‌اند‌ام تگزاس عنوان می‌ کند، چشم ‌انداز پیش ‌روی منابع نفتی آب ‌های خلیج تگزاس در اعماق بیشتر با ریسک بالایی همراه است. در حالیکه درباره چشم ‌انداز زمین‌ شناختی حوزه‌ های نفتی پرمین و دلاور اطلاعات بسیار بیشتری در دسترس است. با مشکلاتی از این دست و هزینه ‌های سرسام‌ آور میدان ‌های نفتی فراساحلی، به‌ نظر می ‌رسد بازار بیش از پیش به سوی نفت ساحلی متمایل شود. در این میان باید اشاره کرد که تنها نفت فراساحلی آمریکا اینگونه نیست و شرایط در سراسر جهان به این شکل است.آمار ارائه شده اداره اطلاعات انرژی آمریکا نشان می ‌دهد طی بازه زمانی ۱۰ ساله ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵، سهم نفت دریایی در میزان تولید روزانه نفت جهانی با کاهشی ۳ درصد رو به ‌رو شده است و از ۳۲ درصد در سال ۲۰۰۵ به ۲۹ درصد در ۲۰۱۵ رسیده است. به‌رغم افزایش میزان تولید کلی روزانه نفت جهان از ۸۳ میلیون بشکه در سال ۲۰۰۵ به ۹۵ میلیون بشکه در سال ۲۰۱۵، سهم نفت فراساحلی از این میزان در سال ۲۰۰۵ روزانه ۲۶ میلیون بشکه بود. اما افزایش تولید ۱۲ میلیون بشکه ‌ای در این بازه ۱۰ ساله منجر به افزایش میزان نفت فراساحلی نشد و در سال ۲۰۱۵ میزان تولید روزانه آن به ۵/ ۲۴ میلیون بشکه در روز رسید.در سایه چشم ‌انداز منفی نفت فراساحلی، کشورهایی چون عربستان ‌سعودی، برزیل، مکزیک و نروژ که اتکای بالایی به منابع نفتی فراساحلی خود دارند، بیش از هر زمان دیگر تحت‌ تاثیر شرایط جدید بازار قرار خواهند گرفت. همانگونه که پیش از شیوع بیماری کرونا و پیامدهای آن، رشد تولید دریایی نفت در پایین ترین نرخ خود بود، به نظر می‌ رسد این روند کماکان به مسیر خود و با سرعتی بیشتر ادامه خواهد داد و صنعت نفت دریایی آمریکا را هم تحت ‌تاثیر خود قرار خواهد داد.

برای ورود به کانال تلگرام و مشاهده اخبار کلیک کنید.

فرار سرمایه ‌ها از نفت دریایی

لحظات هولناک آتش گرفتن کشتی + فیلم | پریدن ۲۸۰ مسافر را به دریا ببینید!

فیلم| پرورش ماهی در قفس