کد خبر: ۱۸۸۶۶
تعداد بازدید: ۳۶۲
تاریخ انتشار: ۱۱ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۰۸:۰۰

روز کارگر و روزگار کارگران صنعت دریایی...

امروز یازدهم اردیبهشت ماه، روز کارگر است. روزی که همه مسؤولان فرصتی پیدا می‏کنند تا از اهمیت صنعت و تولید و جایگاه و ارزش کار و کارگر بگویند. اهل صنعت را قدر بدانند و بر صدر نشانند.

اما آیا این قدردانی و صدرنشینی یک روزه، در 365 روز دیگر سال هم وجود دارد؟ حداقل در صنایع دریایی که اینگونه نیست. نمونه بارز این مسأله، وضعیت کارخانجات زیادی است که در سال‏های اخیر واگذار شده‏اند و سپس به دلیل عدم اهلیت خریدار، فقدان پروژه، اجرا نشدن قانون توسعه و حمایت از صنایع دریایی، تحریم‏های گسترده خارجی و تحریم‏های گسترده‏تر داخلی و در یک کلام، بی‏توجهی سیستماتیک و ساختاری به این صنعت به مرز نابودی کشانده شده‏اند.

صدراامید چابهار، اروندان و مهمتر از همه صدرا در سال‏های اخیر به گرداب بحران فرو افتاده‏اند. گرچه مجموعه اخبار نشان می‏دهد حال و روز شرکت‏های دیگر از قبیل ایزوایکو، تأسیسات دریایی و صف هم چندان مساعد نیست و به هر دلیل، شاهد رکود فعالیت یاردهای ساخت کشتی و سازه‏های دریایی و خالی ماندن بسیاری از ظرفیت‏های موجود و در نتیجه، قطع همکاری با شرکت‏های ریز و درشت پیمانکار هستیم. نتیجه نهایی، چیزی جز بیکار شدن کارگران و تلف شدن ظرفیت‏های اشتغالزایی صنعت دریایی نیست.

امسال روز کارگر در حالی فرا می‏رسد که هر روز کارگران صدرا، بعنوان قدیمی‏ترین شرکت دریایی کشور، کامنت‏ها و تماس‏هایی با مارین نیوز برقرار می‏کنند و از انتقال پروژه‏ها، توقف فعالیت‏ها، تعدیل نیرو و در بهترین حالت، قراردادهای ناپایدار و یک ماهه خبر می‏دهند.

مقام معظم رهبری روز گذشته در بازدیدی که از مجتمع صنعتی مپنا داشتند، عنوان کردند: «نگاه مخاصمه‌آمیز میان کارگر و کارآفرین و امثال اینها، یک تعبیر غلط از یک واقعیّت است؛ همه باید با هم همکاری کنند». اما آیا واقعا این وضعیت درون صنعت دریایی ما و بویژه شرکت‏هایی چون صدرا وجود داشته و دارد؟

آیا تعدیل نیروها، حذف خودخواسته یا ناخواسته متخصصان، تحت فشار گذاشتن کارگران برای امضای قراردادهای ناپایدار و نامناسب، توقف پروژه‏های در حال انجام، ناتوانی در اخذ پروژه‏ها و سفارش‏های جدید و... همه و همه جز به ایجاد «نگاه مخاصمه‏آمیز بین کارگر و کارآفرین» منجر خواهد شد؟

مکاتبات مختلف کارگران صدرا با مسؤولان ملی و محلی آیا نشانه‏ای جز این در بر دارد؟

اما سؤال جدی‏تر آن است که آیا این افراد و مجموعه‏های فاقد تخصص و تجربه لازم که توان مدیریت و توسعه مجموعه‏های بزرگ و استراتژیک دریایی را نداشته و ندارند؛ را می‏توان «کارآفرین» خواند؟ و یا آنکه در عمل، نه تنها کاری برای کارگران و زیرساخت‏های صنعت دریایی کشور نمی‏آفرینند؛ بلکه با عملکرد ضعیف خود و به تأخیر کشاندن پروژه‏ها، کارفرمایان را از سفارش‏های قبلی هم پشیمان کرده‏اند و در موارد متعدد با فسخ قرارداد، کارها و سفارش‏های موجود را هم از بین برده‏اند؟

اقدام اخیر مدیریت شرکت صدرا در انتقال سکوهای در حال ساخت از بوشهر به امارات گرچه فعلا متوقف شده؛ اما نشان می‏دهد رویکرد به اصطلاح «بخش خصوصی» و «کارآفرینی» در این کشور به کدام سمت و سو است؟

آیا این روندها جز فروپاشی صنعت دریایی، تعطیلی یاردهای بزرگ و پرهزینه و بیکاری هزاران کارگر و تبعات اجتماعی آن بر مناطق مرزی عموما محروم در سواحل کشور حاصلی در بر خواهد داشت؟

اگر به گفته مقام معظم رهبری، «تولید داخل هسته اصلی اقتصاد مقاومتی است»؛ روندهای حاکم بر صنایع دریایی کشور، جز مقابله با این سیاست‏ها و نفی و تعطیل تولید، چیز دیگری است؟

آیا صدرا و حتی ایزوایکو و تأسیسات دریایی امروز، همان مفاخر و سرمایه‏های ملی 5، 10 و حتی 20 سال پیش هستند که کارگران آن در محل و منطقه خود بعنوان صنعتگر شناخته می‏شدند و سرافراز بودند؟

آیا همه مدیران صنعت دریایی همچون مدیران دهه 70 با دست خالی اما دست در دست کارگران در جهت رشد تولید، شتاب بخشیدن به حرکت و رشد و توسعه این صنعت همت می‏گمارند؟

آیا مدیریتی جهادی در این صنعت دیده می‏شود و آیا عزمی ملی در حمایت از آن به چشم می‏خورد؟

***

آری، امسال نیز روز کارگر فرا رسید؛ اما برای کارگران و متخصصان صنعت دریایی کشور جز آینده‏ای مبهم و پرسش‏های فراوان چیزی برجای نمانده است...

نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۱
تازه مسلمان
|
Russian Federation
|
۱۲:۱۴ - ۱۳۹۳/۰۲/۱۳
0
0
  با سلام ایا بهتر نیست روز هایی مثل روز کارگر را در حسینه ها ومساجد جمع شویم ودوستان بالای منبر روند یا حتی پای منبر ، مصیبت بخوانند ونیروهای صنعت دریایی گریه کنند .البته دستمال کاغذی هم وجود داشته باشد
ارسال نظر