تازه های سایت
پربازدید ترین اخبار
کد خبر: ۱۳۳۲۸
تعداد بازدید: ۳۵۶
تاریخ انتشار: ۱۲ تير ۱۳۹۱ - ۰۸:۰۰

پاسخی به نقدی بر ساختار تشکیلاتی انجمن مهندسی دریایی

در آستانه مجمع عمومی انجمن مهندسی دریایی ایران، برخی کارشناسان دریایی در سایت‏ها مطالبی را در نقد ساختار کنونی انجمن عنوان کرده‏اند. دراین‏باره، حسن‏رضا صفری، بازرس انجمن مهندسی دریایی ایران، در مطلبی به این نقدها پاسخ گفته که در پی می‏آید:

حسن‏رضا صفری: ساختار انجمن‏های علمی و صنفی در کشور تابع قوانینی است که از سوی مراجع ذیصلاح تصویب و ابلاغ می‏شود. در مورد ساختار انجمن مهندسی دریایی ایران مفاد اساسنامه که در چارچوب قوانین مصوب اعضاء بوده و مقررات کمیسیون انجمن‏های علمی وزارت علوم تحقیقات و فناوری حاکم است.

اخیرا از سوی افراد علاقه‏مند و دلسوز در خصوص ساختار آن موارد زیر مورد بحث و انتقاد قرار می‏گیرد:

1. تغییرات محسوس در ترکیب هیأت مدیره ادوار مختلف رخ نمی‏دهد.
2. تعداد اعضای هیأت مدیره کم بوده و پوشش لازم را به کلیه بخش‏های مهندسی دریایی کشور نمی‏دهد.

نه در پاسخ به موارد فوق بلکه، صرفا بدلیل تبیین موارد فوق در زیر به صورت تیتروار به موارد زیر اشاره می‏شود:

1. قطعا دقت و صحت موارد فوق بعنوان اصولی منطقی مورد تأیید همگان است.
2. برای رسیدن به اهداف فوق بایستی برنامه داشت و تلاش کرد.
3. بپذیریم وقتی در اینگونه فعالیت‏های اجتماعی صرفا گروهی خاص داوطلب هستند، تغییرات محسوس اتفاق نمی‏افتد.
4. بپذیریم وقتی گروهی خاص برای انجام امور انجمن‏ها وقت مفید می‏گذارند، دیگران از سوی اعضای مجمع انتخاب نمی‏شوند.
5. وقتی شخصی بر اساس اساسنامه حق داوطلبی برای عضویت هیأت مدیره ندارد، قطعا انتخاب نمی‏شود و بایستی تابع بوده و یا برای تغییرات تلاش کند.
6. وقتی شخصی تقریبا غیردریایی یک هفته قبل از انتخابات انجمنی ریشه‏دار و پرسابقه به فکر عضویت در هیأت مدیره می‏افتد، بایستی پیش‏بینی عدم موفقیت یا انطباق را بکند و در این صورت ناراحت نشود.
7. وقتی  شرکتی بر اساس اساسنامه و یا مغایرت با خط مشی و یا منشور اخلاقی نمی‏تواند عضو انجمن شود؛ بایستی به سراغ سایر انجمن‏های مرتبط رفته و یا برای تغییرات تلاش کند.
8. وقتی در جلسات کارگروه‏های دو الی سه نفره تشکیل می‏شود تا موضوعی را بصورت مشخص پیگیری کنند؛ این بدان مفهوم است که در جلسات با تعداد زیاد امکان نتیجه‏گیری و کار تخصصی کم است.

بعنوان مثال، فردی با تکمیل فرم درخواست عضویت، داوطلب عضویت در انجمن و هیأت مدیره آن می‏شود. اما بر اساس اساسنامه و شرایط عضویت، ایشان حائز شرایط عضویت ارشد و یا عضو نشده؛ لذا حق دواطلبی عضویت هیأت مدیره را پیدا نمی‏کند.

اگر چنین کسی توقع داشته باشد شرایط به گونه‏ای شود که ایشان هم بتوانند با این شرایط عضو هیأت مدیره شوند که در این صورت، حق اعضای ارشد و عضو انجمن ضایع خواهد شد و بحث ایشان توقعی بیجا خواهد بود. اما اگر منظور این دوستان، از طرح مطالب برای بهبود شرایط است که شرایط ذکرشده در اساسنامه و مقررات وزارتخانه متبوع کاملا شفاف است و راه تغییر آن حضور در مجامع انجمن، پیشنهاد و تلاش برای تصویب آن است.

ارسال نظر