به گزارش مارین نیوز، رستم قاسمی كه امروز در دفاع از برنامههای خود در صحن علنی مجلس سخنرانی میكرد، مهمترین برنامه خود را سرعت بخشیدن برداشت از میادین مشترك دانست و یادآور شد: 17 میدان مشترك دریایی و خشكی و 5 میدان گازی در كشور وجود دارد كه علیرغم سرمایهگذاریها در دولتهای گذشته به ویژه دولت نهم و دهم اما برداشت ما از این میدانها كافی نیست.
وی به ارتقای جایگاه نفت ایران در جهان، منطقه و اوپك اشاره كرد و گفت: گرچه كشورهای دیگر در تولید نفت تلاش میكنند تا جایگاه دوم را به دست آورند، برنامه بنده حفظ این جایگاه و كسب جایگاه دوم گاز است كه در برنامه پیش بینی شده است.
قاسمی همچنین به گسترش اكتشاف نفت و گاز بویژه در مناطق مرزی كشور نیز خبر داد.
وی جمع آوری گازهای همراه، افزایش صادرات گاز، توجه به توسعه بخش پتروشیمی، سرعت بخشیدن به بخشهای توسعهای در بخش پالایشگاهی، توزیع گاز طبیعی برای بهره مندی مردم، سرعت بخشیدن به سیاستهای اجرای اصل 44 از طریق شكل گیری بازارهای رقابتی و حمایت از بخش خصوصی برای تولید و ارتقای كلان نفت را از برنامههای وزارت نفت عنوان كرد.
وزیر پیشنهادی نفت در ادامه این برنامهها ایجاد بخش خصوصی برای تولید، فروش اوراق ارزی، ریالی، منابع بانكها، توجه به سفرهای استانی، توجه به منابع انسانی وزارت نفت و ایجاد اعتماد و روحیه جهادگری و انگیزه بهرهوری را از دیگر برنامههای وزارت نفت دانست.
وی همچنین به تعامل با مجلس اشاره كرد كه از برنامههای مهم خود در وزارت نفت است.
قاسمی همچنین درباره نظامی بودن خود گفت: افتخارم این است كه سربازی كوچك از خیل پاسداران انقلاب اسلامیام كه پس از دفاع مقدس تمام دوران خدمت خود را در سازندگی كشور گذراندهام.
وی تصریح كرد: طی این دوران صدها پروژه بزرگ عمرانی بویژه پروژههای نفت و گاز را با همكاری دیگر برادران در قرارگاه خاتم به انجام رساندهایم؛ در این قرارگاه توانستیم كیفیت پروژهها و زمانبندی آنها را به نرم جهانی رسانده و در كنترل قیمتها نقش مؤثری انجام دهیم و با خروج شركتهای بزرگی مثل توتال و شل كه روزی ما را تحریم كرده بودند، توانستیم جایگزین آنها شویم.
وزیر پیشنهادی نفت ادامه داد: دلخوشی و عشق ما در قرارگاه خاتم این بود كه پروژههای محرومیت زدایی را در مناطق محروم انجام دادیم.
قاسمی اظهار داشت: در حوزه نفت و گاز اعم از استخراج، اكتشاف و ساخت پالایشگاه پروژههای متعددی را به انجام رساندیم كه نمونه بزرگ آن پارس جنوبی است.