به گزارش مارین نیوز، نادر قاضیپور، نماینده ارومیه، بعنوان یكی از طراحان، در سخنان خود دریاچه ارومیه را جزء ذخایر ملی عنوان كرد و گفت: با توجه به شرایط نگرانكننده این دریاچه و پسرفت سریع و مداوم آب در جنوب این دریاچه و با توجه به پیشبینیهایی مبنی بر خشك شدن دریاچه ارومیه طی چند سال آینده، ضرورت نجات حیات گیاهی و حیوانی این زیستبوم، ضرورت ارائه چنین طرحی را ایجاب میكرد.
نورالله حیدری، نماینده اردل و فارسان، بعنوان مخالف اول دو فوریت این طرح به پیامدهای منفی آن اشاره كرد و پرسید: آیا در مناطقی كه پیشبینی شده انتقال آب از آن مناطق صورت گیرد، پیشبینی مشكلات مردم شده است؟ آیا این پسندیده است كه بودجه مربوط به دیگر مشكلات مردم را یكجا برداشته و در این طرح بگنجانیم؟
وی تصریح كرد: قرار نیست برای اینكه یك جا را آباد كنیم، مناطق دیگر را خراب كنیم.
وی این طرح را «غیركارشناسی و از روی احساسات» دانست و ضرورت انجام كار كارشناسی بیشتر بر این طرح را یادآور شد.
در مقابل، جواد جهانگیرزاده، بعنوان اولین موافق این طرح دو فوریتی، موضوع طرح را ملی دانست و گفت: این موضوع جغرافیای كشور را تحت تأثیر قرار میدهد. چه كسی توان جلوگیری از سونامی نمك را دارد؟
به گفته وی، موضوع دریاچه ارومیه فقط موضوع منطقه آذربایجان نیست، چرا كه اگر این دریاچه خشك شود در بسیاری استانها باران نمك را شاهد خواهیم بود و آثار حیاتی ناشی از مرگ دریاچه ارومیه حتما 13 میلیون نفر را آواره خواهد كرد.
وی با اشاره به كارهای كارشناسی انجام شده در وزارت علوم و نیرو گفت: در مصوبات سفرهای استانی دولت در سال 87 نیز 2700 میلیارد تومان برای احیای این دریاچه مصوب شده بود؛ اما یك ریال نیز هزینه نشد و این كمكاری و قصور دولت است، لذا ما دست توسل به سمت نمایندگان دراز كردیم.
وی با بیان اینكه «دریاچه ارومیه به اندازه دو سال آب دارد»، ضرورت تصویب دو فوریت این طرح را یادآور شد و افزود: اگر امروز اقدام نكنیم، فردا پشیمان میشویم. دریاچه ارومیه مایه حیات چند استان كشور است و اگر امروز در این راستا اقدام نكنیم، مدیریت جمهوری اسلامی در زمینه حفظ منابع طبیعی متهم به ناكارآمدی خواهد شد.
موسیالرضا ثروتی، بعنوان دومین مخالف، اظهار داشت: اگر هزینه این انتقال آب را به زارعینی كه به ناحق سد زده و جلوی آب را گرفتهاند بدهید كه دست از كشت بردارند، بسیار به صرفهتر است.
وی مسائل مطرح از سوی نماینده موافق این طرح را صرفا مسائل احساساتی دانست و گفت: اصلا پسندیده نیست كه در این زمینه دولت را محكوم میكنید.
وی با اشاره به مشكلات موجود در دیگر زیستبومهای كشور همچون دریاچه بختگان، پریشان و مهارلو یادآور شد كه این طرح نیاز به بررسی جامع دارد.
نقوی حسینی، بعنوان دومین موافق، با بیان اینكه «در این زمینه نباید نگاه استانی داشته باشیم»، گفت: موضوع دریاچه ارومیه موضوع ملی و حیثیت نظام جمهوری اسلامی است؛ ضمن آنكه موضوع انتقال آب ارس به دریاچه ارومیه در مصوبات هیأت دولت نیز تصویب شده بود و میبایست اجرا میشد.
وی با اشاره به كارهای كارشناسی صورت گرفته در این طرح گفت: دو دهه است كه كلیه محافل دانشگاهی و علمی كشور بر موضوع خشك شدن آب دریاچه ارومیه كار كارشناسی انجام میدهند. محافل بینالمللی جغرافیایی نیز كار كارشناسی انجام داده و پیشنهاداتی ارائه كردهاند.
وی بر این اساس از نمایندگان خواست كه به دو فوریت این طرح رأی مثبت دهند.
پس از رأیگیری دو فوریت طرح انتقال آب برای نجات دریاچه ارومیه از خشك شدن، كه 66 نماینده آن را امضاء كرده بودند، 57 رأی موافق، 94 رأی مخالف و 25 رأی ممتنع كسب كرد ، در نتیجه نمایندگان این طرح را به صورت عادی مورد بررسی قرار خواهند داد.
محمدرضا باهنر، كه ریاست جلسه علنی را برعهده داشت، پس از اعلام نتیجه آرای این طرح دوفوریتی گفت: مخالفت مجلس با دو فوریت این طرح به معنای مخالفت با اصل موضوع نیست؛ بلكه مجلس میخواهد كار كارشناسی انجام شود. لذا این طرح به صورت عادی در كمیسیون بررسی خواهد شد و از مسؤولان و كارشناسان دعوت میشود تا در كمیسیون بررسیهای لازم را انجام دهند.
در صورت تصویب نهایی این طرح، وزارت نیرو موظف میشود حداقل یك میلیارد مترمكعب آب را برای صیانت از دریاچه ارومیه از طریق پمپاژ از رودخانه سیلوه، در پیرانشهر، به دریاچه ارومیه و انتقال آب رودخانه ارس به دریاچه ارومیه از دو حوزه آذربایجان غربی و شرقی فراهم آورد.